34 வருடங்களாக ஐ நா செய்த துரோகம் - 'வரலாற்று மாற்றமா' அல்லது 'வரலாற்றுத் துரோகமா'?
ஐக்கிய நாடுகள் சபை ஈழத்தமிழர்களுக்கு நீதி வழங்கும் என்று நீங்கள் நம்பினால் ஒரு நிமிடம் இந்தச் செய்தி தொகுப்பைப் படியுங்கள்.
ஐக்கிய நாடுகள் சபை ஈழத்தமிழர்களுக்கு நீதி வழங்கும் என்று நீங்கள் நம்பினால் ஒரு நிமிடம் இந்தச் செய்தி தொகுப்பைப் படியுங்கள்.(34 வருடங்களாக ஐ நா செய்த துரோகம் )
மேற்கு சஹாரா: 'வரலாற்று மாற்றமா' அல்லது 'வரலாற்றுத் துரோகமா'? - ஒரு விமர்சனப் பார்வை!
மொராக்கோ கொண்டாடும் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் புதிய தீர்மானம், சஹ்ராவி மக்களின் சுதந்திரப் போராட்ட ஆதரவாளர்களால், பல தசாப்தங்களாகத் தொடரும் ஏமாற்றத்தின் மற்றும் துரோகத்தின் உச்சகட்டமாகப் பார்க்கப்படுகிறது. இந்த விமர்சனப் பார்வையின்படி, ஐ.நா. தனது அடிப்படைக் கடமையிலிருந்து தவறி, சஹ்ராவி மக்களின் சுயநிர்ணய உரிமையைப் புறக்கணித்துவிட்டது.
இந்தக் கண்ணோட்டத்தின் முக்கிய அம்சங்கள்:
1. கிடப்பில் போடப்பட்ட 1991-இன் உறுதிமொழி
பின்னணி: 1991 ஆம் ஆண்டில், ஐக்கிய நாடுகள் சபை (MINURSO) ஒரு அமைதித் திட்டத்திற்கு ஒப்புதல் அளித்தது. இதன் முக்கிய நோக்கம், மேற்கு சஹாராவில் போர் நிறுத்தத்தை அமல்படுத்துவதும், சஹ்ராவி மக்கள் சுதந்திரமாகச் செயல்படுவதா அல்லது மொராக்கோவுடன் இணைவதா என்பதைத் தீர்மானிக்க ஒரு பொது வாக்கெடுப்பை (Referendum) நடத்துவதும் ஆகும்.
விமர்சனம்: இந்த வாக்கெடுப்பு 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகியும் ஒருபோதும் நடைபெறவில்லை. வாக்காளர் பட்டியலைத் தீர்மானிப்பதில் ஏற்பட்ட கருத்து வேறுபாடுகளைக் காரணம் காட்டி, இந்தச் செயல்முறை காலவரையின்றி முடக்கப்பட்டது. சஹ்ராவி ஆதரவாளர்கள் இதை ஐ.நா.வின் முதல் பெரிய துரோகமாகக் கருதுகின்றனர். இந்தத் தாமதம், மொராக்கோ தனது கட்டுப்பாட்டை அப்பகுதியில் வலுப்படுத்திக்கொள்ளவே உதவியது என்பது அவர்களின் வாதம்.
2. ஆக்கிரமிப்பு மற்றும் சுரண்டலுக்கு மௌனமான அங்கீகாரம்?
விமர்சனம்: இந்த நீண்ட முடக்க காலத்தில், மொராக்கோ மேற்கு சஹாராவின் பெரும்பகுதியை தனது ராணுவ மற்றும் நிர்வாகக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டு வந்தது. அங்கு குடியேற்றங்களை ஊக்குவித்ததுடன், அப்பகுதியின் முக்கிய இயற்கை வளங்களான பாஸ்பேட் மற்றும் மீன்வளத்தை பெருமளவில் சுரண்டுவதாகவும் குற்றம் சாட்டப்பட்டது.
போலிசாரியோ முன்னணியின் ஆதரவாளர்கள், ஐக்கிய நாடுகள் சபை இந்த "நில ஆக்கிரமிப்பை" கண்டிக்கத் தவறியது மட்டுமின்றி, மொராக்கோவின் நடவடிக்கைகளுக்கு எதிராக எந்தத் தடையையும் விதிக்காமல் மௌனம் காத்தது என்று குற்றம் சாட்டுகின்றனர். இந்த மௌனம், மொராக்கோவின் செயல்களுக்கு ஒரு மறைமுக அங்கீகாரத்தை வழங்கியதாக அவர்கள் வாதிடுகின்றனர். மேலும், சுதந்திரத்திற்கு ஆதரவான சஹ்ராவி மக்களின் போராட்டங்கள் ஒடுக்கப்படுவதாகவும், மனித உரிமை மீறல்கள் நடப்பதாகவும் அவர்கள் தொடர்ந்து புகாரளித்து வருகின்றனர்.
3. புதிய தீர்மானம்: இறுதி அத்தியாயமா?
சமீபத்திய தீர்மானம் (Resolution 2797): இந்தப் புதிய தீர்மானம், "சுதந்திரத்திற்கான பொது வாக்கெடுப்பு" என்ற கருத்தை முற்றிலுமாகப் புறக்கணித்துவிட்டது.
மாற்றப்பட்ட இலக்கு: இது பேச்சுவார்த்தைக்கான அடிப்படையாக மொராக்கோவின் "தன்னாட்சித் திட்டத்தை" (Autonomy Plan) "மிகவும் சாத்தியமான" மற்றும் "நம்பகமான" தீர்வு என அங்கீகரிக்கிறது.
விமர்சனப் பார்வை: இதன் மூலம், ஐ.நா. சபை "சுதந்திரம் வேண்டுமா?" என்ற கேள்வியையே நீக்கிவிட்டு, "மொராக்கோவின் இறையாண்மையின் கீழ் எவ்வளவு தன்னாட்சி?" என்பதை மட்டுமே விவாதிக்க அனுமதிப்பதாக விமர்சகர்கள் கருதுகின்றனர். இது, சஹ்ராவி மக்களின் சுயநிர்ணய உரிமையை (சுதந்திரமாகத் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமையை) முற்றிலுமாகப் புறக்கணிக்கும் செயல் என்றும், இது மொராக்கோவின் நிலைப்பாட்டிற்கு ஐ.நா. வழங்கிய நேரடி ஆதரவு என்றும் அவர்கள் கடுமையாகக் கண்டிக்கின்றனர்.
சுருக்கமாக:
மொராக்கோவிற்கு இது ஒரு மாபெரும் "ராஜதந்திர வெற்றி". ஆனால் சஹ்ராவி மக்களின் சுதந்திரத்தை ஆதரிப்பவர்களின் பார்வையில், இது ஐக்கிய நாடுகள் சபை தனது சொந்தத் தீர்மானங்களுக்கும், ஒரு ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு அது வழங்கிய உறுதிமொழிக்கும் செய்த "வரலாற்றுத் துரோகமாகவே" பார்க்கப்படுகிறது.
- சிவா சின்னப்பொடி
