நீங்கள் வலது சாரியா, இடது சாரியா ?
ஒரு சாதாரண இருக்கை அமைப்பு, இன்று உலக அரசியலின் இரு பெரும் சித்தாந்தங்களை வரையறுக்கும் அடையாளமாக மாறியது
நீங்கள் வலது சாரியா, இடது சாரியா ?
அரசியலில் 'இடது சாரி', 'வலது சாரி' என்ற பெயர்கள் உருவான வரலாறு மிகவும் சுவாரஸ்யமானது. இது பிரெஞ்சுப் புரட்சியின்போது உருவானது. இதோ அதன் முழுமையான தொகுப்பு.
அரசியலில் நிரந்தரமாகிவிட்ட இந்த வார்த்தைகள், ஒரு தற்செயலான இருக்கை அமைப்பிலிருந்து உருவானது என்றால் நம்புவீர்களா? ஆம், அதன் கதை 18ஆம் நூற்றாண்டின் பிரான்சில் தொடங்குகிறது.
1789-ல் பிரான்ஸ் நாடு முடியாட்சிக்கு எதிராகக் கொந்தளித்துக் கொண்டிருந்த காலம். மன்னர் பதினாறாம் லூயியின் அதிகாரங்களைக் குறைத்து, மக்களுக்கு அதிகாரம் வழங்க வேண்டும் என்ற குரல்கள் ஓங்கி ஒலித்தன. இதற்காக, பிரெஞ்சு தேசிய சட்டமன்றம் (Assemblée Nationale) கூட்டப்பட்டது.
1789ஆம் ஆண்டு கோடை காலத்தில், சட்டமன்றத்தில் ஒரு முக்கிய விவாதம் நடைபெற்றது. அதன் மையக்கருத்து: "மன்னருக்கு droit de veto (வீட்டோ அதிகாரம்) வழங்கப்பட வேண்டுமா?" அதாவது, சட்டமன்றம் இயற்றும் ஒரு சட்டத்தை ரத்து செய்யும் அதிகாரம் மன்னருக்கு இருக்க வேண்டுமா, கூடாதா என்பதே அந்த விவாதம்.
இந்த விவாதத்தின்போது, சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் தங்களின் நிலைப்பாட்டிற்கு ஏற்ப, சட்டமன்றத் தலைவரின் இரு பக்கங்களிலும் இயல்பாக அமர்ந்தனர். இந்த இருக்கை அமைப்புதான் வரலாற்றையே மாற்றப்போகிறது என்று அப்போது யாருக்கும் தெரிந்திருக்கவில்லை.
தலைவரின் வலது பக்கம் அமர்ந்தவர்கள் (la Droite):
மன்னரின் அதிகாரத்தைக் குறைக்க விரும்பாதவர்கள், மதகுருமார்கள், பிரபுக்கள் மற்றும் பழமைவாதக் கருத்துடையவர்கள் அனைவரும் சட்டமன்றத் தலைவரின் வலது புறத்தில் அமர்ந்தனர். இவர்கள், மன்னருக்கு முழுமையான வீட்டோ அதிகாரம் வேண்டும் என்றும், நாட்டின் பாரம்பரிய அமைப்புகள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்றும் வாதிட்டனர். இவர்கள் "de droite" (வலது சாரிகள்) என அறியப்பட்டனர்.
தலைவரின் இடது பக்கம் அமர்ந்தவர்கள் (la Gauche):
புரட்சிகரமான மாற்றத்தை விரும்பியவர்கள், சாதாரண மக்கள் பிரதிநிதிகள், குடியரசுக்கு ஆதரவானவர்கள் என அனைவரும் தலைவரின் இடது புறத்தில் அமர்ந்தனர். இவர்கள், மன்னரின் அதிகாரத்தை முற்றிலுமாகக் குறைத்து, மக்களின் இறையாண்மையை நிலைநாட்ட விரும்பினர். மன்னருக்கு வீட்டோ அதிகாரம் வழங்கவே கூடாது என இவர்கள் கடுமையாக எதிர்த்தனர். இவர்கள் "de gauche" (இடது சாரிகள்) என அழைக்கப்பட்டனர்.
மையத்தில் அமர்ந்தவர்கள் (les Centristes):
இந்த இரு பிரிவிலும் சேராமல், மிதமான கருத்துக்களைக் கொண்டவர்கள் மையப் பகுதியில் அமர்ந்தனர். இவர்களே பிற்காலத்தில் “les Centristes” (மையவாதிகள்) என்று அழைக்கப்பட்டனர்.
இந்த இருக்கை அமைப்பு ஒரு தற்காலிக நிகழ்வாக இருந்தாலும், அதுவே ஒரு பழக்கமாக மாறியது. பிற்கால சட்டமன்றங்களிலும் இதே போன்ற சித்தாந்தம் கொண்டவர்கள் இடது, வலது என அமரத் தொடங்கினர். காலப்போக்கில், பத்திரிகையாளர்களும் அரசியல் விமர்சகர்களும் இந்த வார்த்தைகளை, குறிப்பிட்ட அரசியல் கொள்கைகளைக் குறிக்கும் சுருக்கெழுத்துக்களாகப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினர்.
19ஆம் நூற்றாண்டில், இந்தப் பிரெஞ்சுப் பழக்கம் ஐரோப்பா முழுவதும் பரவி, பின்னர் உலகம் முழுவதும் அரசியல் அகராதியின் ஒரு முக்கிய அங்கமாக மாறியது.
வலது சாரி (la Droite): பாரம்பரியம், தேசியம், முதலாளித்துவம், சமூகத்தில் படிநிலை அமைப்பு ஆகியவற்றை ஆதரிப்பவர்கள்.
இடது சாரி (la Gauche): சமூக சமத்துவம், மாற்றம், தொழிலாளர் உரிமைகள், அரசின் நலத்திட்டங்கள் ஆகியவற்றை ஆதரிப்பவர்கள்.
ஒரு சாதாரண இருக்கை அமைப்பு, இன்று உலக அரசியலின் இரு பெரும் சித்தாந்தங்களை வரையறுக்கும் அடையாளமாக மாறியது இப்படித்தான்!
