பிரான்ஸின் அடையாளம் சிதைக்கப்பட்டதா? சர்கோசி முதல் மக்ரோன் வரையிலான தாராளமயப் பயணம்.
மக்ரோனின் கொள்கைகள்தான், மறைமுகமாக மஞ்சள் அங்கி (Gilets Jaunes) போராட்டங்களுக்கு வித்திட்டது.
பிரான்சுக்கு எப்போதுமே இரண்டு பக்கங்கள் உள்ளன . ஒன்று அதன் மோசமான காலனித்துவ அதிகார பக்கம் ; மற்றது விடுதலை , தத்துவம் மக்களுக்காண அரசியல் சார்ந்த முற்போக்கு பக்கம் .காலனித்துவ முடிவின் பின்பு பிரெஞ்சு புரட்சி மற்றும் பாரிஸ் கம்யூன் ஆகியவற்றின் தொடர்ச்சியாக அதன் சித்தாந்த தத்துவ மரபுகள் வளர்த்தெடுக்கப்பட்டு வந்தன .
இந்த பிரான்ஸ் என்பது வெறும் ஒரு நாடு அல்ல; அது ஒரு சித்தாந்தம். அரசின் வலுவான தலையீடு (Dirigisme), மிக வலுவான சமூகப் பாதுகாப்பு அமைப்பு (Sécurité sociale), 35 மணி நேர வேலை வாரம், தொழிலாளர் உரிமைகள் மற்றும் கலாச்சார தனித்துவவாதம் (L'exception culturelle) எனத் தனக்கென ஒரு தனித்துவமான அடையாளத்தை அது பேணி வந்தது. ஆனால், 21 ஆம் நூற்றாண்டில் உலகமயமாக்கலின் அலைகள் ஓங்கி அடிக்கத் தொடங்கியபோது, இந்தப் பிரெஞ்சு மாதிரி "போட்டிக்குத் தகுதியற்றது" என்றும், "சீர்திருத்தப்பட வேண்டியது" என்றும் வாதிடப்பட்டது. இந்தச் சீர்திருத்தப் பயணத்தின் (சீரழிக்கும் பயணத்தின்)முக்கிய சிற்பிகள்தான் சர்கோசி, ஹோலந்த் மற்றும் மக்ரோன்.
கட்டம் 1: நிக்கோலா சர்கோசி - "முறிவு" (Rupture) என்னும் தொடக்கம் (2007-2012)
சர்கோசி, ஒரு புயலைப் போல ஆட்சிக்கு வந்தார். அவரது மந்திரச் சொல் "முறிவு". அதாவது, பிரான்ஸின் மெதுவான, அரசு சார்ந்த பழைய பாதையிலிருந்து முறித்துக் கொண்டு, ஒரு புதிய, அமெரிக்கா போன்ற சந்தைப் பொருளாதாரத்தை நோக்கிச் செல்வது.
தாக்குதல் 1: வேலை நேரம்: "அதிகமாக வேலை செய்தால், அதிகமாகச் சம்பாதிக்கலாம்" (Travailler plus pour gagner plus) என்ற முழக்கத்தின் மூலம், பிரான்ஸின் பெருமைக்குரிய 35 மணி நேர வேலை வாரத்தின் அடித்தளத்தையே அசைத்துப் பார்த்தார். இது வெறும் வேலை நேர மாற்றம் அல்ல; பிரெஞ்சு "வாழ்க்கை கலை" (Art de vivre) மீதான தாக்குதலாகப் பார்க்கப்பட்டது.
தாக்குதல் 2: ஓய்வூதியம்: ஓய்வூதிய வயதை 60 லிருந்து 62 ஆக உயர்த்தினார். பிரான்ஸில், ஓய்வூதியம் என்பது அரசின் பரிசு அல்ல, அது ஒரு குடிமகனின் உரிமை. அதில் கை வைத்தது பெரும் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தியது.
தாக்குதல் 3: தாராளமய மனநிலை: வெளிப்படையாகவே அமெரிக்காவுடனும், தடையற்ற வர்த்தகத்துடனும் தன்னை அடையாளப்படுத்திக் கொண்டார். பிரான்ஸின் பாரம்பரியமான சுயாதீன வெளியுறவுக் கொள்கையிலிருந்து இது ஒரு பெரிய விலகலாக இருந்தது.
சுவாரஸ்யமான முரண்: சர்கோசி தன்னை ஒரு அதிரடி சீர்திருத்தவாதியாகக் காட்டிக்கொண்டாலும், 2008 உலகப் பொருளாதார நெருக்கடியின்போது, வங்கிகளைக் காப்பாற்ற பிரெஞ்சு அரசின் கஜானாவைத் திறந்துவிட்டார். இது, சந்தைப் பொருளாதாரம் ஆபத்தில் இருக்கும்போது அரசின் உதவியை நாடும் தாராளமயத்தின் முக்கியமான தந்திரோபாயம் .
கட்டம் 2: பிரான்சுவா ஹோலந்த் - இடது சாரிகளின் இருதலைக் கொள்ளி எறும்பு (2012-2017)
சர்கோசியின் தாராளமயக் கொள்கைகளுக்கு எதிரான வாக்குகளைப் பெற்று, சோசலிசக் கட்சியின் சார்பில் ஆட்சிக்கு வந்தவர் ஹாலந்த். "எனது உண்மையான எதிரி நிதி உலகம்" என்று கர்ஜித்தபடியே பதவியேற்றார். ஆனால், நடந்தது என்ன?
திசைமாற்றம்: ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் நிதிப் பற்றாக்குறை விதிகள், உலகளாவிய பொருளாதார அழுத்தம் காரணமாக, அவரும் தனது எதிரியின் பாதையையே பின்பற்ற வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு உள்ளானார். இது பிரெஞ்சு இடது சாரிகளுக்குச் செய்யப்பட்ட மிகப்பெரிய துரோகமாகக் கருதப்படுகிறது.
நிறுவனங்களுக்கான வரிச் சலுகை (CICE): "போட்டித்திறனை" அதிகரிப்பதாகக் கூறி, நிறுவனங்களுக்கு மில்லியார்டு கணக்கான யூரோக்களை வரிச் சலுகையாக வழங்கினார். இது, தொழிலாளர்களுக்குப் பதிலாக நிறுவனங்களுக்கு ஆதரவளிக்கும் தாராளமயக் கொள்கையின் தெளிவான எடுத்துக்காட்டு.
"எல் கோம்ரி" சட்டம் (Loi El Khomri): இதுதான் ஹோலந்த் சகாப்தத்தின் உச்சகட்ட முரண்பாடு. ஒரு சோசலிச அரசாங்கம், தொழிலாளர்களைப் பணிநீக்கம் செய்வதை எளிதாக்கும் சட்டத்தைக் கொண்டு வந்தது. இது பிரான்ஸ் முழுவதும் மாபெரும் போராட்டங்களையும், வேலைநிறுத்தங்களையும் தூண்டியது.
சுவாரஸ்யமான வீழ்ச்சி: ஹோலந்த், இடது சாரி வாக்காளர்களையும் திருப்திப்படுத்த முடியாமல், வலது சாரி சீர்திருத்தங்களையும் முழுமையாகச் செய்ய முடியாமல், இருதலைக் கொள்ளி எறும்பாகச் சிக்கி, பிரான்ஸின் ஐந்தாவது குடியரசின் வரலாற்றில் மிகவும் செல்வாக்கிழந்துபோன ஜனாதிபதியாகத் தனது பதவிக் காலத்தை முடித்தார்.
கட்டம் 3: இம்மானுவேல் மக்ரோன் - தாராளமயத்தின் உச்சகட்ட சிற்பி (2017-தற்போது வரை)
சர்கோசி எங்குத் தொடங்கினாரோ, ஹோலந்த் எங்குத் தயங்கினாரோ, அங்கிருந்து அதிவேகமாகப் பயணத்தைத் தொடர்ந்தவர்தான் மக்ரோன். இடது, வலது என்ற பாகுபாடுகளைக் கடந்து, "பிரான்ஸை ஒரு Start-up தேசமாக" மாற்றுவதே தனது லட்சியம் என்று வெளிப்படையாக அறிவித்தார்.
முடிசூடா மன்னரின் சீர்திருத்தங்கள்: பதவியேற்ற உடனேயே, தொழிலாளர் சட்டங்களை மேலும் தளர்த்தினார். பிரான்ஸின் பெருமையான SNCF (தேசிய தொடருந்து ) நிறுவனத்தில் புதிய ஊழியர்களுக்கான சிறப்பு அந்தஸ்தை ரத்து செய்து, சந்தைப் போட்டிக்குத் திறந்துவிட்டார்.
"பணக்காரர்களின் ஜனாதிபதி": பெரும் செல்வந்தர்கள் மீதான சொத்து வரியை (ISF) ரத்து செய்தது, அவருக்கு "பணக்காரர்களின் ஜனாதிபதி" என்ற பட்டத்தை வாங்கிக் கொடுத்தது. இந்த நடவடிக்கை, சமூக சமத்துவத்தை விட மூலதனத்திற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் தாராளமயக் கொள்கையின் நேரடிப் பிரதிபலிப்பு.
ஓய்வூதியப் போர்: பிரான்ஸின் சிக்கலான ஓய்வூதிய முறையை ஒற்றைப் புள்ளியியல் முறையாக மாற்றும் அவரது முயற்சி, சமீபத்திய பிரெஞ்சு வரலாற்றில் மிக நீண்ட மற்றும் மிகப்பெரிய வேலைநிறுத்தங்களுக்கு வழிவகுத்தது. இது பிரெஞ்சு சமூக ஒப்பந்தத்தின் மீதான நேரடித் தாக்குதலாகப் பார்க்கப்பட்டது.
சுவாரஸ்யமான விளைவு: மக்ரோனின் கொள்கைகள்தான், மறைமுகமாக மஞ்சள் அங்கி (Gilets Jaunes) போராட்டங்களுக்கு வித்திட்டது. பொருளாதார ரீதியாகப் பின்தங்கிய நடுத்தர வர்க்கத்தினர், தாராளமயமாக்கலால் தாங்கள் கைவிடப்பட்டதாக உணர்ந்ததன் வெளிப்பாடே அந்தப் போராட்டங்கள்.
முடிவுரை: அடையாளம் சிதைந்ததா?
சர்கோசி தயக்கத்துடன் விதைத்த தாராளமய விதைகள், ஹாலந்தின் சோசலிச நிலத்தில் முரண்பாடாக முளைத்து, மக்ரோனின் ஆட்சியில் பிரம்மாண்ட விருட்சமாக வளர்ந்து நிற்கிறது. இந்தப் பயணத்தில், பிரான்ஸின் தனித்துவமான சமூகப் பாதுகாப்பு அடையாளம், உலகளாவிய போட்டித்திறன் என்ற பலிபீடத்தில் காவு கொடுக்கப்பட்டுவிட்டது என்பது பலரின் வாதம்.இன்று பிரான்ஸ் பெரும் கடன் சுமையில் சிக்கி தவிப்பதற்கும் இதுவே காரணம்
இந்த "நவீனமயமாக்கல்" பிரான்ஸை வலுவாக்கவில்லை மாறாக அதன் ஆன்மாவைச் சிதைத்து, சமூகத்தில் பெரும் பிளவுகளை ஏற்படுத்திவிட்டது .இதன் எதிரொலியே மக்ரோனின் செல்வாக்கு தொடர்ச்சியாகச் சரிந்து செல்வதாகும்.
சிவா சின்னப்பொடி
