ஆயுத பலமும், பொருளாதார பலமும் மட்டுமே ஒரு போரின் வெற்றியைத் தீர்மானிக்கும்!
நவீன உலகின் பொதுப்புத்தியை சுக்குநூறாக்குவது மக்களின் "கூட்டு மனவுறுதி"
"ஆயுத பலமும், பொருளாதார பலமும் மட்டுமே ஒரு போரின் வெற்றியைத் தீர்மானிக்கும் என்ற நவீன உலகின் பொதுப்புத்தியை சுக்குநூறாக்குவது மக்களின் "கூட்டு மனவுறுதி" (Collective Will). ஒரு நாடு வல்லரசுகளால் அச்சுறுத்தப்படும்போது, அதன் மக்கள் அகதிகளாகத் தப்பிச் செல்லாமல், மரணத்தை நேருக்கு நேர் சந்திக்கத் தயாராக நிற்பதன் பின்னணியில் உள்ள உந்துசக்தி எது?"
மிஷேல் பூக்கோவின் 'அரசியல் ஆன்மீகமும்' மக்களின் மீள்திறனும்: ஓர் அரசியல் பார்வை
ஆயுத பலமும், பொருளாதார பலமும் மட்டுமே ஒரு போரின் வெற்றியைத் தீர்மானிக்கும் என்ற நவீன உலகின் பொதுப்புத்தியை சுக்குநூறாக்குவது மக்களின் "கூட்டு மனவுறுதி" (Collective Will). ஒரு நாடு வல்லரசுகளால் அச்சுறுத்தப்படும்போது, அதன் மக்கள் அகதிகளாகத் தப்பிச் செல்லாமல், மரணத்தை நேருக்கு நேர் சந்திக்கத் தயாராக நிற்பதன் பின்னணியில் உள்ள உந்துசக்தி எது? இந்த கேள்வியைத் தான் பிரெஞ்சு தத்துவவியலாளர் மிஷேல் பூக்கோ 1978-ஆம் ஆண்டு ஈரானுக்குச் சென்றபோது ஆராய்ந்தார்.
அரசியல் ஆன்மீகம் (Political Spirituality) என்றால் என்ன?
பூக்கோவின் பார்வையில், 'அரசியல் ஆன்மீகம்' என்பது மதவாதமோ அல்லது கண்மூடித்தனமான நம்பிக்கையோ அல்ல. அது, அதிகாரத்தின் அடக்குமுறைகளுக்கு எதிராக, மக்கள் தங்கள் உயிரையும் துச்சமென மதித்து, தங்களைத் தாங்களே மறுபரிசீலனை செய்து, புதிய மனிதர்களாக உருமாறும் ஒரு தத்துவார்த்த நிலை.
1979-இல் ஈரானிய மக்கள் ஷா மன்னரின் அடக்குமுறைக்கு எதிராக ஆயுதங்களின்றி தெருக்களில் திரண்டபோது, பூக்கோ அதைக் கண்ணுற்றார். துப்பாக்கிச் சூடுகளுக்கும், ராணுவத்தின் அச்சுறுத்தல்களுக்கும் ஈரானிய மக்கள் அஞ்சவில்லை. இஸ்லாம் என்ற மதத்தை வெறும் வழிபாட்டு முறையாக மட்டும் அவர்கள் பார்க்கவில்லை; மாறாக, அது அடக்குமுறைக்கு எதிரான ஒரு அரசியல் ஆயுதமாக, தியாகத்திற்கான ஒரு கருவியாக மாறியது. இந்த அக எழுச்சியைத்தான் அவர் 'அரசியல் ஆன்மீகம்' என்றார்.
தலைவரற்ற எழுச்சியா?
"தலைவரற்ற எழுச்சி" (Leaderless Uprising) என்பது பூக்கோவின் கோட்பாட்டின் ஒரு முக்கிய அங்கமாகும். ஈரானியப் புரட்சியின் ஆரம்பக் கட்டங்களில் எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட அரசியல் கட்சியோ அல்லது தனிமனிதரோ மக்களை வழிநடத்தவில்லை. இது சமூகத்தின் அடிமட்டத்திலிருந்து தன்னிச்சையாக வெடித்த ஒரு கூட்டு உணர்வு.
"மக்களின் கூட்டு விருப்பம் (Absolutely Collective Will) என்பது ஒரு தொன்மம் (Myth) என்று நான் நினைத்திருந்தேன். ஆனால், ஈரானில் அந்த கூட்டு விருப்பத்தை நான் என் கண்களால் பார்த்தேன்," என பூக்கோ பதிவு செய்தார்.
நவீனச் சூழலில் இதன் பொருத்தம்.
இன்று உண்மையான பேரழிவின் விளிம்பில் ஈரான் நின்றாலும், மக்கள் அகதிகளாக ஓடாமல் உறுதியாக ஒன்றிணைந்து தங்கள் நாடடைக்காக்க நின்றது இந்தக் கோட்பாட்டை மெய்ப்பிக்கிறது. வல்லரசுகளின் குண்டுமழைகளோ, பொருளாதாரத் தடைகளோ ஒரு தேசத்தின் உள்கட்டமைப்பை அழிக்கலாம்; ஆனால், ஒரு தலைமுறையின் ஆன்மாவில் ஆழமாக வேரூன்றியிருக்கும் அந்த 'அரசியல் ஆன்மீகத்தை' அழிக்க முடியாது.
பொருளாதார ரீதியாக நலிவடைந்த ஒரு சமூகம், உலக வல்லரசுகளை எதிர்த்து நிற்பது என்பது வெறும் அரசியல் கணக்குகளால் சாத்தியமில்லை. "நாங்கள் எங்கள் மண்ணை விட்டுக்கொடுக்க மாட்டோம்" என்ற அந்த அசைக்க முடியாத உறுதி, தங்களை விடப் பெரிய ஒரு லட்சியத்திற்காகத் தங்களை அர்ப்பணிக்கும் தியாக மனப்பான்மையிலிருந்தே பிறக்கிறது.
போர்கள் என்பவை வெறும் நிலங்களுக்கானவை அல்ல; அவை மனங்களுக்கானவை. எதிரியின் ஆயுதங்களை விட, மக்களின் அக பலமே இறுதி வெற்றியைத் தீர்மானிக்கிறது. மிஷேல் பூக்கோ அன்று கண்ட ஈரானிய மக்களின் அந்த 'அரசியல் ஆன்மீகம்', இன்றும் எந்தவொரு அடக்குமுறைக்கும் எதிராகப் போராடும் உலக மக்களுக்கு ஒரு பாடமாகவே திகழ்கிறது. உண்மையான அதிகாரம் என்பது ஆயுதக் கிடங்குகளில் இல்லை, அது மரணத்தை வென்ற மக்களின் கண்களில் இருக்கிறது.
- சிவா சின்னப்பொடி
