பிரான்ஸின் கடல் கடந்த மாவட்டமான றியூனியன் தீவும் தமிழ் ஆன்மாவும்!
1642-ஆம் ஆண்டு பிரான்சு நாடு இந்தத் தீவை உரிமை கோரி, அதற்கு "போர்போன் தீவு" (Île de Bourbon) என்று பெயரிட்டது.
கடல் கடந்த காவியம்: பிரான்ஸின் கடல் கடந்த மாவட்டமான றியூனியன் தீவும் தமிழ் ஆன்மாவும் - ஒரு வரலாற்றுப் பயணம். இந்தியப் பெருங்கடலின் நீலப்பரப்பில், ஆப்பிரிக்காவிற்கு அருகே மர்மமான ஒரு நிலப்பரப்பாகக் கிடந்தது றியூனியன். பதினாறாம் நூற்றாண்டு வரை மனித நடமாட்டமே இல்லாத, பறவைகளும் அடர்ந்த காடுகளும் மாத்திரமே ஆட்சி செய்த இந்தத் தீவு, இன்று தமிழ்ப் பண்பாட்டின் ஒரு முக்கிய அடையாளமாகத் திகழ்கிறது.
தீவின் ஆரம்பமும் போர்போன் (Bourbon) காலமும்
பதினாறாம் நூற்றாண்டில் போர்த்துக்கேய மாலுமிகள் இந்தத் தீவைக் கண்டறிந்தாலும், அவர்கள் அங்கு குடியேறவில்லை. பின்னர் 1642-ஆம் ஆண்டு பிரான்சு நாடு இந்தத் தீவை உரிமை கோரி, அதற்கு "போர்போன் தீவு" (Île de Bourbon) என்று பெயரிட்டது. ஆரம்பத்தில் பிரெஞ்சு சிறைக்கைதிகளும் சில அதிகாரிகளுமே இங்கு குடியேறினர். ஆனால், தீவின் கரும்புத் தோட்டங்களை விரிவாக்கத் தொழிலாளர்கள் தேவைப்பட்டபோதுதான், உலகின் பல்வேறு திசைகளிலிருந்து மனிதர்கள் இங்கு கொண்டுவரப்பட்டனர்.
றியூனியன் தீவிற்குத் தமிழர்கள் சென்ற வரலாறு இரண்டு கட்டங்களைக் கொண்டது.
அடிமைக்காலம் (1670 - 1848): பதினேழாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியிலேயே பாண்டிச்சேரி மற்றும் காரைக்கால் பகுதிகளிலிருந்து ஒரு சில தமிழர்கள் வீட்டுப் பணியாளர்களாகவும், கைவினைஞர்களாகவும் பிரெஞ்சுக்காரர்களால் கொண்டுவரப்பட்டனர். இருப்பினும், அக்காலத்தில் ஆப்பிரிக்க மற்றும் மலகாசி (மடகாஸ்கர்) மக்களே அதிகளவில் அடிமைகளாகக் கொண்டுவரப்பட்டனர்.
ஒப்பந்தக் காலம் (1848-க்குப் பின்): இதுவே தமிழர்களின் வரலாற்றில் மிக முக்கியமான திருப்பம். 1848-ஆம் ஆண்டு பிரான்சு தனது காலனிகளில் அடிமை முறையை ஒழித்தது. அதன் பிறகு கரும்புத் தோட்டங்களில் வேலை செய்ய ஆட்கள் இல்லாமல் போனபோது, "ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்" (Engagisme) என்ற போர்வையில் ஆயிரக்கணக்கான தமிழர்கள் கப்பல் ஏற்றி வரப்பட்டனர். முதலில் வந்த தமிழர்கள் சென்-போல் (Saint-Paul) மற்றும் சென்-டெனி (Saint-Denis) ஆகிய கடற்கரைப் பகுதிகளில் இறக்கப்பட்டனர். அவர்கள் தரை இறங்கியதும் நோய்த்தொற்று பரிசோதனைக்காக லா கிராண்ட் சலூப் (La Grande Chaloupe) என்ற இடத்தில் உள்ள 'லாசரெட்' (Lazaret) எனும் தனிமைப்படுத்தல் முகாம்களில் தங்க வைக்கப்பட்டனர். அங்கே பல நாட்கள் அடைத்து வைக்கப்பட்டு, பின்னரே தோட்டங்களுக்கு அனுப்பப்பட்டனர்.
அடிமைகளா அல்லது தொழிலாளர்களா?
சட்டப்படி அவர்கள் "ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள்" என்று அழைக்கப்பட்டாலும், நடைமுறையில் அவர்களின் வாழ்க்கை அடிமைத்தனத்திற்குச் சற்றும் குறைந்ததாக இருக்கவில்லை. ஒரு நாளைக்கு 15 மணி நேரத்திற்கும் மேலாகக் கரும்புத் தோட்டங்களில் கொளுத்தும் வெயிலில் வேலை செய்ய வேண்டும். அவர்கள் தப்பி ஓடாமல் இருக்க கடுமையான சட்டங்கள் இருந்தன. இருப்பினும், அடிமைகளைப் போலன்றி, இவர்களுக்கு மிகச் சிறிய அளவில் ஊதியம் வழங்கப்பட்டது மற்றும் இவர்கள் தங்கள் மதச் சடங்குகளை (ரகசியமாகவோ அல்லது சில கட்டுப்பாடுகளுடனோ) கடைபிடிக்க முடிந்தது.
1848-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 20-ஆம் திகதி சார்தா கரிகா (Sarda Garriga) எனும் பிரெஞ்சு அதிகாரி றியூனியனில் அடிமை முறை ஒழிப்புப் பிரகடனத்தை வாசித்தார். அன்றைய தினமே அங்கு "சுதந்திர தினம்" (Fête de la liberté) எனக் கொண்டாடப்படுகிறது. ஆரம்பகாலத் தலைவர்களில் தமிழர்களின் உரிமைகளுக்காகவும், அவர்களின் மதச் சுதந்திரத்திற்காகவும் குரல் கொடுத்த பல உள்ளூர் "தலைமுறி" (ஆர்வலர்கள்) இருந்தனர். அவர்கள் தங்கள் பெயர்களைப் பிரெஞ்சுப் பெயர்களாக மாற்ற வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்பட்டாலும், தங்கள் இதயத்தில் தமிழையும் தமிழர் வழிபாட்டு முறைகளையும் பாதுகாத்தனர். இருபதாம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் வாழ்ந்த மருதவீரன் போன்ற ஆன்மீகத் தலைவர்கள் மற்றும் பின்னர் வந்த அரசியல் ஆர்வலர்கள் தமிழர்களின் தனித்துவத்தை நிலைநாட்டப் போராடினர்.
றியூனியநில் பேசப்படும் கிரியோல் மொழி என்பது ஒரு கலவை மொழி. இது பிரெஞ்சு மொழியை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்பது உண்மைதான். ஆனால், அதில் ஆப்பிரிக்க, மலகாசி மற்றும் தமிழ் மொழிகளின் தாக்கம் மிக அதிகம். தமிழர்கள் சமையலிலும் அன்றாட வாழ்விலும் பயன்படுத்திய சொற்கள் இன்றும் கிரியோல் மொழியில் உயிருடன் உள்ளன.
கறி (Kari): இன்றும் அவர்கள் கறி சமைப்பதைக் 'கறி' (Cari) என்றே அழைக்கிறார்கள்.
மாங்காய் (Mangue): மாம்பழத்தை 'மாங்' என்கிறார்கள். கொய்யா (Goyave): கொய்யாவிற்கும் தமிழ் வேர் உண்டு. சாமந்தி (Samanti): ஒரு வகை மலர்.பிந்தா (Pinda): நிலக்கடலையை இவர்கள் அழைக்கும் விதம்.
இப்படிச் சுமார் 100-க்கும் மேற்பட்ட தமிழ்ச் சொற்கள் இன்றும் அவர்களின் புழக்கத்தில் உள்ளன. கிரியோல் மொழி என்பது அடிமைத்தனத்தின் வலியில் உருவான ஒரு இணைப்பு மொழி. அது தமிழையும் பிரெஞ்சையும் அழகாக இணைத்துள்ளது.
இன்றைய நிலை: தமிழர்களின் எழுச்சி
றியூனியன் தீவின் தற்போதைய மொத்த சனத்தொகை ஏறத்தாழ 8 இலட்சத்து 80 ஆயிரம் (880,000) முதல் 9 இலட்சம் வரை என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அங்கு வாழும் மொத்த சனத்தொகையில் சுமார் 25% முதல் 30% வரை தமிழ் வம்சாவளியினர் வாழ்கின்றனர். அதாவது, அந்தத் தீவில் வாழும் ஒவ்வொரு நான்கு பேரிலும் ஒருவர் தமிழ் வேர்களைக் கொண்டவர் ஆவார். ஏறத்தாழ 2 இலட்சத்து 20 ஆயிரம் (220,000) முதல் 2 இலட்சத்து 50 ஆயிரம் (250,000) வரையிலான தமிழ் வம்சாவளியினர் அங்கு வசிக்கின்றனர்.
முக்கிய குறிப்பு: பிரான்சு நாட்டின் சட்டப்படி, அரசாங்கம் தனது குடிமக்களை இனம், மொழி அல்லது மத ரீதியாகப் பிரித்துப் புள்ளிவிபரங்களைச் சேகரிப்பதில்லை. எனவே, இந்த எண்கள் அனைத்தும் சமூகவியல் ஆய்வாளர்கள், வரலாற்று ஆசிரியர்கள் மற்றும் அங்குள்ள தமிழ் பண்பாட்டு அமைப்புகள் வெளியிட்ட நம்பகமான தரவுகளின் அடிப்படையிலான கணிப்புகளே ஆகும்.
றியூனியன் தீவு முழுவதும் வண்ணமயமான தமிழக கட்டிடக்கலை கொண்ட கோவில்கள் உள்ளன. தைப்பூசம், தீமிதித் திருவிழா மற்றும் தமிழ் புத்தாண்டு ஆகியவை அரச விடுமுறை தினங்களைப் போன்று கோலாகலமாகக் கொண்டாடப்படுகின்றன. இன்றைய இளம் தலைமுறை தமிழர்கள் மீண்டும் தமிழ் மொழியைக் கற்க ஆர்வம் காட்டுகின்றனர். பிரெஞ்சு குடிமக்களாக இருந்தாலும், அவர்கள் தங்களைத் 'தமிழர்கள்' என்று பெருமையுடன் அடையாளப்படுத்திக் கொள்கின்றனர்.
உணவு: பிரெஞ்சு உணவுகளுடன் 'பிரியாணி', 'வடை', 'சமோசா' மற்றும் 'கறி' வகைகள் அங்கு மிகவும் பிரபலம்.
றியூனியன் தமிழர்களின் வரலாறு என்பது வெறும் துயரத்தின் வரலாறு மட்டுமல்ல; அது விடாமுயற்சியின் காவியம். கடல்கடந்து, மொழியை இழந்து, பெயர்களை இழந்து, அடிமைகளாக நின்ற ஒரு சமூகம், இன்று தனது பண்பாட்டால் அந்தத் தீவையே ஆளுகை செய்கிறது.
- சிவா சின்னப்பொடி
